Ο Άγιος Πέτρος ο Θαυματουργός, επίσκοπος Άργους, έζησε τον 9ο-αρχές του 10ου αιώνα και καταγόταν από ευσεβείς γονείς. Οι γονείς του Αγίου Πέτρου και στη συνέχεια οι αδελφοί του, ο Παύλος, ο Διόνυσος, ο Πλάτωνας και ο ίδιος ο Άγιος Πέτρος έγιναν μοναχοί. Ο Άγιος Πέτρος αφιερώθηκε επιμελώς στα μοναστικά κατορθώματα, ώστε να ξεπεράσει όλους τους συνομηλίκους του. Αυτό έγινε γνωστό στον Επίσκοπο Νικόλαο της Ιταλίας (Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης από το 895), ο οποίος επιθυμούσε να τον ανυψώσει στο βαθμό του επισκόπου, αλλά ο Άγιος Πέτρος αρνήθηκε, θεωρώντας τον εαυτό του ανάξιο μιας τέτοιας τιμής. 
Ο επίσκοπος Νικόλαος χειροτονεί τον Παύλο, τον αδελφό του Αγίου Πέτρου, επίσκοπο της Κορίνθου, και ο Άγιος Πέτρος ήρθε στον αδελφό του επίσκοπο και έζησε μαζί του, παίρνοντας πάνω του το κατόρθωμα της σιωπής. Ένα χρόνο αργότερα, απεσταλμένοι από την πόλη του Άργους, όπου είχε πεθάνει ο επίσκοπος, ήρθαν στον Επίσκοπο Παύλο και του ζήτησαν να διορίσει τον Άγιο Πέτρο ως επίσκοπο. Μετά από μακρά και επίπονα Αιτήματα, ο Άγιος Πέτρος έδωσε τελικά τη συγκατάθεσή του. Ως Επίσκοπος, Ο Άγιος Πέτρος εργάστηκε επιμελώς για να διαχειριστεί το ποίμνιό του, ήταν εξαιρετικά ελεήμων και φρόντιζε εκείνους που είχαν ανάγκη, ιδιαίτερα τα ορφανά και τις χήρες.σε ένα άπαχο έτος, ο Άγιος τάιζε τους πεινασμένους. Μέσα από τις προσευχές του αγίου, το φαγητό που προοριζόταν για τους πεινασμένους δεν ήταν ποτέ σπάνιο. 
Ο Άγιος λύτρωσε επίσης αιχμαλώτους, θεράπευσε τους άρρωστους και τους δαιμονισμένους, και κατείχε το δώρο των Θεοφανείων. Ο άγιος είχε προβλέψει από καιρό την ημέρα του θανάτου του και πέθανε ειρηνικά στον Κύριο σε ηλικία 70 ετών. Το 1421, Τα λείψανα του μεταφέρθηκαν από το Άργος στη Ναύπλια, όπου αναπαύονται, αποπνέοντας μύρο, κάνοντας θαύματα και θεραπεία.