Με την ευλογία του Αγιωτάτου Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κυρίλλου, πραγματοποιήθηκε στις 17 Αυγούστου 2026 μια διεπισκοπική στρογγυλή τράπεζα "πρακτική εκπλήρωση μοναστικών όρκων σε σύγχρονες συνθήκες". Η συνάντηση προετοιμάστηκε από τη μεικτή Οργανωτική Επιτροπή των μητροπολιτών Voronezh, Lipetsk, Ryazan και Tambov και πραγματοποιήθηκε σε πρόσωπο με πρόσωπο και απομακρυσμένη μορφή.
Στη στρογγυλή τράπεζα παρευρέθηκαν αρχιερείς, εφημέριοι, ηγούμενοι και ηγούμενοι μοναστηριών, ηγούμενοι, ηγούμενοι και μοναχοί των τεσσάρων Μητροπολιτών.
Ανοίγοντας τη συνάντηση, ο Μητροπολίτης Βορονέζ και Λίσκι χαιρέτησε το κοινό. Η Ηγουμένη Juliania (Kaleda), Αναπληρωτής Πρόεδρος του Συνοδικού Τμήματος μονών και μοναχισμού και Ηγουμένη της Μονής Zachatievsky Stavropol στη Μόσχα, διάβασε την ομιλία υποδοχής του Μητροπολίτη Feognost της Kashira, προέδρου του Συνοδικού Τμήματος. Στη συνάντηση απευθύνθηκαν και οι αρχιερείς των μητροπόλεων που απαρτίζουν τους τέσσερις μητροπολίτες.
Κατά τη διάρκεια της στρογγυλής τραπέζης πραγματοποιήθηκαν 28 εκθέσεις και παρουσιάσεις. Οι ομιλητές αντανακλούσαν την έννοια των μοναστικών όρκων και τις ιδιαιτερότητες της εκπλήρωσής τους στον σύγχρονο κόσμο, την υπακοή ως σχολή ταπεινότητας, μη απληστίας, αγνότητας, νηστείας και νηφαλιότητας, πνευματικής ανάγνωσης, εργασίας, ασθενειών και θλίψεων στη ζωή ενός μοναχού.
Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στην πνευματική φροντίδα των νεοφερμένων, στη διατήρηση του παραδοσιακού μοναστικού τρόπου ζωής, στον ρυθμό ζωής του σύγχρονου μοναστηριού και στους κινδύνους που συνδέονται με τη σκέψη κλιπ. Οι συμμετέχοντες μίλησαν επίσης για τη χαρά του μοναστικού επιτεύγματος, την πίστη στο επιλεγμένο μονοπάτι και τη διαμονή στο μοναστήρι για το υπόλοιπο της ζωής τους.
Η Στρογγυλή Τράπεζα συνοδεύτηκε από ελεύθερη συζήτηση. Οι εκπρόσωποι των μοναστηριών μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους να περάσουν το μοναστικό μονοπάτι και να οργανώσουν τη ζωή των μοναστηριών τους, συζήτησαν τις αναδυόμενες δυσκολίες και τους πιθανούς τρόπους για να τις ξεπεράσουν.
Οι συμμετέχοντες στη συνάντηση σημείωσαν τη σημασία των ζητημάτων που τέθηκαν και τη σημασία της συνέχισης του δια-επισκοπικού διαλόγου σχετικά με τις πνευματικές και πρακτικές πτυχές της μοναστικής ζωής.