Στη Μονή Σαμουρκέσεστι, στην κομητεία Ίλφοβ της Ρουμανίας, πραγματοποιήθηκε η τοπική πανηγυρική ανακήρυξη της αγιοκατάταξης της οσιομάρτυρος Ευλογίας Σαμουρκέσεστι, μοναχής και ιεραποστόλου, η οποία πέθανε το 1949 μετά από άγριο ξυλοδαρμό εξαιτίας της ιεραποστολικής της δράσης.

Η Ιερά Σύνοδος της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας είχε αποφασίσει την αγιοκατάταξή της το 2025, ορίζοντας ως ημέρα μνήμης της την 19η Δεκεμβρίου.

Παραμονές της πανηγύρεως, στη μονή μεταφέρθηκε λειψανοθήκη με τα λείψανα της Οσιομάρτυρος Ευλογίας και τελέστηκε αγρυπνία προς τιμήν της. Το πρωί της 4ης Οκτωβρίου, μετά τη Θεία Λειτουργία, αναγνώστηκε ο συνοδικός Τόμος της αγιοκατάταξης, παρουσιάστηκε η εικόνα της νέας αγίας και ψάλθηκε το απολυτίκιό της.

Στο κήρυγμά του, ο επίσκοπος χαρακτήρισε την Ευλογία παράδειγμα ανιδιοτελούς διακονίας της Εκκλησίας. Όπως ανέφερε, η μοναχή δεν περιορίστηκε στον μοναχικό βίο, αλλά επί δεκαετίες περιόδευε στα χωριά της Βλαχίας, ασχολούνταν με παιδιά, δίδασκε στους ανθρώπους εκκλησιαστικούς ύμνους, κήρυττε το Ευαγγέλιο και βοηθούσε όσους βρίσκονταν σε ανάγκη.

Η μέλλουσα μοναχή γεννήθηκε το 1908 στη βόρεια Ελλάδα, σε οικογένεια αρμάνικης καταγωγής, και στο βάπτισμα έλαβε το όνομα Αικατερίνη.

Τα παιδικά της χρόνια ήταν δύσκολα. Έχασε νωρίς τη μητέρα της, ενώ έπειτα από τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη παρέμεινε για αρκετά χρόνια σχεδόν ακίνητη. Το 1927, όταν ασθένησε βαριά από περιτονίτιδα, σύμφωνα με τον εκκλησιαστικό βίο της, βίωσε εμφάνιση της Παναγίας και της Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης, μετά την οποία ανέκτησε την υγεία της.

Ακολούθησε την ορθόδοξη ιεραποστολική δράση, επισκεπτόμενη χωριά, διανέμοντας θρησκευτικά βιβλία και εικόνες και καλώντας τους ανθρώπους σε μετάνοια και ενεργό εκκλησιαστική ζωή.

Το 1939 εγκαταστάθηκε στη Μονή Σαμουρκέσεστι και το 1942 έλαβε το μοναχικό σχήμα, παίρνοντας το όνομα Ευλογία. Στη μονή συνέχισε την ιεραποστολική της δραστηριότητα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη στήριξη φτωχών και ασθενών.

Βοηθούσε παιδιά και συγκέντρωνε χρήματα για ανθρώπους που είχαν ανάγκη, αλλά και για ναούς. Μετά τον σεισμό του 1940 συμμετείχε στη συγκέντρωση δωρεών για την αποκατάσταση των κτιρίων της μονής που είχαν υποστεί ζημιές.

Μετά την εγκαθίδρυση του κομμουνιστικού καθεστώτος στη Ρουμανία, η Ευλογία δεν εγκατέλειψε την ιεραποστολική της δράση. Συνέχισε να επισκέπτεται χωριά και να διανέμει βιβλία προσευχής και εικόνες, παρά τις πιέσεις και τις απειλές που δεχόταν.

Τον Δεκέμβριο του 1949, στο χωριό Ούλμενι, ξυλοκοπήθηκε άγρια. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Μπρινκοβεάνου στο Βουκουρέστι, όμως ζήτησε να επιστρέψει στη μονή.

Εκεί εξομολογήθηκε και κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων. Στις 19 Δεκεμβρίου 1949 εκοιμήθη. Η Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί τον θάνατό της μαρτυρικό και καθιέρωσε την 19η Δεκεμβρίου ως ημέρα μνήμης της.

Τον Ιανουάριο του 2026 πραγματοποιήθηκε η εκταφή των λειψάνων της στη Μονή Σαμουρκέσεστι. Με την αγιοκατάταξή της, η Ρουμανική Εκκλησία προβάλλει την Ευλογία ως παράδειγμα διακονίας προς τον συνάνθρωπο και μαρτυρίας της πίστης σε περίοδο θρησκευτικών διώξεων.