Ο μοναχός Joseph Volotsky (στον κόσμο John Sanin) γεννήθηκε στην οικογένεια ενός κληρονομικού, ιδιοκτήτη του χωριού Yazvishche του Πριγκιπάτου Volokolamsk. Η ακριβής ημερομηνία γέννησης του μοναχού δεν έχει καθοριστεί, αλλά οι περισσότερες πηγές δείχνουν τα έτη 1439-1440. Ο προπάππος του Ιωσήφ, ο Σάνια (ο ιδρυτής του οικογενειακού ονόματος), ήταν από τη Λιθουανία. Δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου νέα για τους γονείς του Αγίου Ιωσήφ, του Ιωάννη και της Μαρίας, εκτός από πληροφορίες ότι πέθαναν ως μοναχοί. Εκτός από τον Άγιο Ιωσήφ, είχαν τρεις άλλους γιους: τον Βασιανό, τον Ακάκι και τον Ελεάζαρ. Ο βάσιαν και ο Ακάκι έκαναν μοναχικούς όρκους. Στη συνέχεια, ο Βάσιαν έγινε Αρχιεπίσκοπος του Ροστόφ.
Σε ηλικία επτά ετών, το αγόρι Ιωάννης στάλθηκε να σπουδάσει με τον Γέροντα της Μονής Τιμίου Σταυρού του Βολοκολάμσκ, Αρσένι. Σε δύο χρόνια μελέτησε τις Αγίες Γραφές και έγινε αναγνώστης στην εκκλησία του μοναστηριού. Σε ηλικία είκοσι ετών, ο Ιωάννης επισκέφθηκε τη Μονή Τβερ Σαβίν, όπου συναντήθηκε με τον πνευματικό μέντορα Βαρσονόφυ και "ακολουθώντας σοφά τη συμβουλή και την ευλογία του οραματιστή και Αγίου γέροντα Βαρσονόφυ, ήρθατε στο μοναστήρι του Αγίου Παφνούτιου και τον ικέτευσα να σας φέρει σε υπακοή" (Κοντάκιον 4).
Στη Μονή Μπόροφσκι, ο μοναχός Παφνούτιος τόνιζε έναν νεαρό άνδρα στο μοναχισμό με το όνομα Ιωσήφ. Ο μοναχός Ιωσήφ πέρασε δεκαοκτώ χρόνια υπό την καθοδήγηση του ιερού ασκητή. Μετά το θάνατο του δασκάλου του, διορίστηκε ηγούμενος της Μονής Μπόροφσκι, την οποία διαχειρίστηκε για περίπου δύο χρόνια. Σε αυτό το μοναστήρι, εισήγαγε έναν κενοβιτικό κανόνα, ο οποίος προκάλεσε δυσαρέσκεια σε μερικούς μοναχούς. Ο Άγιος Ιωσήφ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το μοναστήρι και πήγε σε προσκύνημα σε Ρωσική Ιερά. Έτσι κατέληξε στο μοναστήρι Kirillo-Belozersky. Εδώ έγινε ακόμα πιο αποφασισμένος να δημιουργήσει μια νέα μοναστική κοινότητα. Από το μοναστήρι Kirillo-Belozersky, αποσύρθηκε στην περιοχή Volokolamsk, όπου το 1479, στη συμβολή των ποταμών Struga και Sister στο δάσος, ίδρυσε το μοναστήρι της Κοίμησης της Θεοτόκου. Στο μοναστήρι του, ο Άγιος Ιωσήφ εισήγαγε τον αυστηρότερο κοιτώνα και συνέταξε τους δικούς του κανόνες γι ' αυτό, ένα σημαντικό μέρος των οποίων προέρχεται από τους κανόνες του Αγίου Ιωσήφ. Του Νιλ Σόρσκι. Ο Άγιος Ιωσήφ εκπαίδευσε μια ολόκληρη σχολή ασκητών μοναχών. Πολλοί από τους τόνους μοναχούς της Μονής Ιωσήφ-Βολοκολάμσκ ήταν αρχιερείς και κατέλαβαν τις σημαντικότερες καρέκλες της Ρωσική Εκκλησία: Μητροπολίτες Μόσχας και Πάσης Ρωσίας Δανιήλ (+ 1539) και Άγιος Μακάριος (+ 1563), Αρχιεπίσκοπος Βάσιαν Ροστόφ (+ 1515), επίσκοποι Συμεών του Σούζνταλ (+ 1515), Δοσιθέας του Κρουτίτσι (+ 1544), Σάββα του Κρουτίτσι, σύμφωνα με τα ψευδώνυμά του ήταν μαύροι, Ακάκι Τβερσκόι, βάσιαν κολομένσκι, Καζάν Άγιοι Γκούρι (+ 1563) και Χέρμαν (+ 1567), Άγιος Βαρσονόφι, Επίσκοπος Τβερ (+ 1576).
Στα εκκλησιαστικά συμβούλια του 1490 και του 1504, ο μοναχός Ιωσήφ μίλησε κατά της αίρεσης των Ιουδαϊστών που προέκυψαν στο Νόβγκοροντ. Επιδίωξε αποφασιστικά την καταδίκη των επίμονων αποστατών. Εκτός από το κύριο έργο του "ο Διαφωτιστής", που στρέφεται εναντίον αυτής της αίρεσης, ο άγιος έγραψε επίσης 24 επιστολές σε διάφορα πρόσωπα, μια σύντομη και μακρά έκδοση του μοναστικού χάρτη.
Ο Άγιος Ιωσήφ αναπαύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1515 και θάφτηκε κοντά στο βωμό της Εκκλησίας της Κοιμήσεως της Μονής του. Με τη σύνοδο του 1578, ο Άγιος Ιωσήφ αγιοποιήθηκε από την Εκκλησία ως τοπικά σεβαστός άγιος και το 1591 ως παν ρωσική άγιος.