Στη Ρωσία, ο αριθμός των άστεγων γυναικών που απευθύνονται σε καταφύγια εκκλησιών για βοήθεια έχει αυξηθεί τον τελευταίο χρόνο. Τις περισσότερες φορές είναι ηλικιωμένοι και γυναίκες με παιδιά.
"Η πλειοψηφία των αστέγων είναι πάντα άνδρες, αλλά πρόσφατα το ποσοστό των γυναικών έχει αρχίσει να αυξάνεται. Συχνά μας προσεγγίζουν ηλικιωμένοι και γυναίκες με παιδιά, κυρίως λόγω προβλημάτων στις σχέσεις με αγαπημένα πρόσωπα. Μερικοί από αυτούς έχουν χάσει κοινωνικούς δεσμούς λόγω ασθένειας, εθισμού στο αλκοόλ ή ψυχικών διαταραχών. Προσπαθούμε να προσεγγίσουμε κάθε άτομο με ιδιαίτερη προσοχή — εμβαθύνουμε στην κατάσταση της ζωής και δημιουργούμε μια ατομική διαδρομή που θα βοηθήσει να βγούμε από την κατάσταση της έλλειψης στέγης. Δικηγόροι, γιατροί, ψυχολόγοι, ναρκολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί εργάζονται για το σκοπό αυτό. Οι ιερείς επικοινωνούν επίσης με ανθρώπους που ζουν στα καταφύγιά μας, τους υποστηρίζουν πνευματικά", λέει ο Αντρέι Γιακούνιν, επικεφαλής του τμήματος βοήθειας Αστέγων στο Συνοδικό Τμήμα εκκλησιαστικής φιλανθρωπίας και Κοινωνικής Υπηρεσίας.
Σε σύγκριση με άλλες περιοχές, οι περισσότερες άστεγες γυναίκες άρχισαν να στρέφονται σε καταφύγια εκκλησιών στο Khabarovsk και το Yekaterinburg. Στο Khabarovsk, η αύξηση του αριθμού των αιτήσεων από νέους θαλάμους, κυρίως ηλικιωμένους, συνδέεται με την απώλεια στέγης ή εργασίας. Στο Εκατερίνμπουργκ, το ποσοστό των άστεγων ηλικιωμένων γυναικών είναι επίσης υψηλό, ενώ καταγράφεται επίσης αύξηση του αριθμού των αιτήσεων από γυναίκες με παιδιά. Αύξηση του αριθμού των άστεγων γυναικών παρατηρείται επίσης στη Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη και το Tyumen. Υπάρχουν περισσότερες εκκλήσεις από γυναίκες με ψυχικές διαταραχές στη Μόσχα.
Η κοινωνικοποίηση γυναικών και ανδρών διαρκεί το ίδιο χρονικό διάστημα και διαρκεί κατά μέσο όρο τουλάχιστον έξι μήνες, σύμφωνα με τους διαχειριστές του έργου βοήθειας στους άστεγους. Ωστόσο, οι γυναίκες είναι πιο πιθανό από τους άνδρες να αναγκαστούν να παραμείνουν σε καταφύγια για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής τους σε καταφύγια εκκλησιών, το προσωπικό τους βοηθά να βρουν δουλειά και μετά την έξοδο από το καταφύγιο, πολλές γυναίκες νοικιάζουν ένα σπίτι μαζί.
Οι γυναίκες σε κατάσταση έλλειψης στέγης ζητούν να βρουν προσωρινό καταφύγιο και εργασία, να αποκαταστήσουν τα έγγραφά τους και να λάβουν ιατρική περίθαλψη. 103 καταφύγια, καθώς και προγράμματα κοινωνικής βοήθειας έκτακτης ανάγκης και κοινωνικές καντίνες συνεργάζονται με την εκκλησία για να βοηθήσουν τους άστεγους. Σε ορισμένες περιοχές, υπάρχουν εκκλησιαστικά λεωφορεία που διανέμουν ζεστό φαγητό και ρούχα στους άστεγους. 87 εκκλησιαστικά σπίτια για μητέρες έχουν δημιουργηθεί για γυναίκες με παιδιά.