Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, η παραμονή της κιβωτού με το δεξί χέρι του Αγίου Σπυρίδωνα του Τριμιφούντ έληξε στην Επισκοπή Πέτρου και Παύλου.
Το ιερό βρισκόταν στον Καθεδρικό Ναό της Αναλήψεως, όπου πάνω από 20.000 άνθρωποι κατάφεραν να το προσκυνήσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Με μια μεγάλη συγκέντρωση πιστών, ο επισκοπικός κλήρος έκανε προσευχές στον Άγιο μέρα και νύχτα.
Κατά την επίσκεψή του στο διοικητικό κέντρο της περιοχής του Βόρειου Καζακστάν, ο Μητροπολίτης Αστάνα και Καζακστάν Αλέξανδρος πραγματοποίησε επίσημες θεϊκές υπηρεσίες στον κύριο ναό της πόλης με την ευκαιρία της μεταφοράς των λειψάνων του Αγίου Σπυρίδωνα στην περιοχή και την Ημέρα Μνήμης των ουράνιων προστάτιδων της Άλμα Άτα και του Σεμιρέτσε — οι μάρτυρες της πίστης, της ελπίδας, της αγάπης και της μητέρας τους Σοφίας. επισκέφθηκε το γυμνάσιο στο όνομα του Αγίου Σεργίου; Αφιέρωσε το νεόκτιστο εκκλησιαστικό οικοτροφείο για ηλικιωμένους στο χωριό Αρχάγγελσκογιε και το νεόκτιστο βαπτιστικό παρεκκλήσι και καμπαναριό για την Εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο χωριό Νοβονικόλσκογιε.
Στις 29 Σεπτεμβρίου, ο επικεφαλής της Μητροπολιτικής περιφέρειας του Καζακστάν και εκπρόσωποι της Μητροπολιτείας Κέρκυρας της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, συνοδεύοντας τα λείψανα του Αγίου Σπυρίδωνα, συναντήθηκαν με τον Ακίμ της περιφέρειας του Βόρειου Καζακστάν, Γ.Τ. Νουρμουχαμπέτοφ.
Το βράδυ της 30ης Σεπτεμβρίου, μετά την τελική υπηρεσία προσευχής, Το μεγάλο ιερό της Ορθοδοξίας έφυγε από το Πετροπαβλόφσκ και κατευθύνθηκε προς την πόλη Κοστανάι.
Τα σεβάσμια λείψανα του Αγίου Σπυρίδωνα του Τριμιφούντ συνοδεύονται στο προσκύνημα Από: τον Μητροπολίτη Αστάνα και Καζακστάν Αλέξανδρο, τον προϊστάμενο της Διοικητικής Γραμματείας του προϊσταμένου της Μητροπολιτικής Περιφέρειας, ιερέα Γκεόργκι Σιδόροφ, και τον προϊστάμενο της υπηρεσίας Πρωτοκόλλου του Μητροπολίτη Αλέξανδρου, Πρωτοδιάκονο Ρωμαίο Γκολόβιν, εκπροσώπους της Μητροπολιτικής Αρχιεπισκοπής Κέρκυρας, με επικεφαλής τους Πρωτοπρεσβύτερους Ευάγγελο Κούτρα και Θωμά Κωσταμονίτη.
Η μεταφορά του ιερού στη μητροπολιτική περιοχή του Καζακστάν έγινε δυνατή χάρη στην υποστήριξη του δημόσιου ιδρύματος Ελέος-Μέιριμ.