Στις 4 Οκτωβρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει την εύρεση των λειψάνων του Αγίου Δημητρίου, Μητροπολίτη Ροστόφ, ενός εξαιρετικού ιεροκήρυκα, πνευματικού συγγραφέα και συντάκτη των ζωών των Αγίων. Κατά τη διάρκεια αρκετών αιώνων, τα έργα του βοήθησαν τους ανθρώπους να ενισχύσουν την πίστη τους και να βρουν παραδείγματα χριστιανικής ζωής.
Τα λείψανα του Αγίου βρέθηκαν το 1752 στην Εκκλησία της σύλληψης της Παναγίας της Μονής Γιακοβλέφσκι στο Ροστόφ. Κατά την επισκευή του κρεμασμένου δαπέδου, ανακαλύφθηκε η ταφή του. Σύμφωνα με την αγιογραφία, παρά την υγρασία που κατέστρεψε το ξύλινο φέρετρο και τα χειρόγραφα, το σώμα του Αγίου και τα Επισκοπικά του άμφια παρέμειναν άφθαρτα. Οι θεραπείες άρχισαν να γίνονται στα λείψανα, τα στοιχεία των οποίων εξετάστηκαν από την Εκκλησιαστική Επιτροπή. Το 1757, ο Μητροπολίτης Δημήτρης αγιοποιήθηκε.
Ο Άγιος επέλεξε ο ίδιος τον τόπο της ταφής του. Φτάνοντας στο τμήμα του Ροστόφ το 1702, επισκέφθηκε τη Μονή Γιακοβλέφσκι και, μετά τη λειτουργία, έδειξε πού ήθελε να ταφεί. Μετά το θάνατό του, οι κάτοικοι του Ροστόφ ζήτησαν να ταφεί ο Αρχιεπίσκοπος στον καθεδρικό ναό της πόλης, αλλά ο φίλος του, ο Μητροπολίτης Στέφαν Γιαβόρσκι, επέμεινε στην εκπλήρωση της θέλησης του αποθανόντος.
Ο μελλοντικός άγιος, Ντάνιελ Σάββιτς Τουπτάλο, γεννήθηκε το 1651 στο χωριό Μακάροφ κοντά στο Κίεβο. Μεγαλωμένος σε μια ευσεβή οικογένεια, φιλοδοξούσε να προσευχηθεί και να μάθει από τη νεολαία του. Η εκπαίδευση στο κολέγιο Κίεβο-Μοχίλα βοήθησε να αποκαλύψει τις ικανότητές του στις γλώσσες και τη λογοτεχνία. Το 1668 έγινε μοναχός με το όνομα Δημήτριος, προς τιμήν του Μεγάλου Μάρτυρα Δημήτριου της Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια, υπηρέτησε ως ιερέας και ηγούμενος, κήρυξε και ασχολήθηκε με την πνευματική εκπαίδευση.
Η κύρια δραστηριότητα της ζωής του ήταν η συλλογή των Τσετυαμινών, μια συλλογή από τις ζωές των Αγίων ανά ημέρα και μήνα του εκκλησιαστικού έτους. Αυτό το έργο του ανατέθηκε στο Κίεβο Pechersk Lavra το 1684 και απαιτούσε περισσότερα από είκοσι χρόνια εργασίας. Ο Άγιος συνέλεξε και συνέκρινε πηγές, προσπαθώντας να κάνει τις αφηγήσεις για τους ασκητές κατανοητές και κοντά στον αναγνώστη. Οι μελέτες του βιβλίου του ήταν άρρηκτα συνδεδεμένες με την προσευχή: περιγράφοντας τη ζωή των αγίων, ο ίδιος έμαθε από αυτούς πίστη στον Θεό, υπομονή και ταπεινότητα.
Αφού έγινε επικεφαλής του τμήματος του Ροστόφ, ο Μητροπολίτης Δημήτρης συνέχισε το λογοτεχνικό του έργο, καθοδήγησε το ποίμνιο και φρόντισε για την ενότητα της εκκλησίας. Η υποτροφία συνδυάστηκε σε αυτόν με σεμνότητα και μη κτητικότητα. Μετά το θάνατό του το 1709, τα κύρια εναπομείναντα περιουσιακά στοιχεία ήταν βιβλία και χειρόγραφα.
Η μνήμη του Αγίου μας ενθαρρύνει να στραφούμε στην πνευματική ανάγνωση και να μεταφράσουμε αυτό που διαβάζουμε σε καθημερινές δραστηριότητες. Για να ανακαλύψετε τη ζωή του Αγίου, να σκεφτείτε το κατόρθωμα του, να μάθετε υπομονή και προσοχή στον γείτονά σας — έτσι μπορεί ο καθένας να ανταποκριθεί στο εκπαιδευτικό έργο του αρχιερέα του Ροστόφ.
Άγιος Πατέρας Δημήτριος, προσευχηθείτε στον Θεό για εμάς!