Ο Άγιος Πρίγκιπας Ιγκόρ Όλγκοβιτς, ο Γιώργος στο ιερό βάπτισμα, ο Γαβριήλ στο μοναχισμό, έζησε τον 12ο αιώνα, όταν η Ρωσία υπέφερε από εσωτερικούς πολέμους. Οι σχετικοί πριγκηπικοί οίκοι των Ολγκοβίτσι και Μστισλαβίτσι πολέμησαν για τον θρόνο του Κιέβου. Η εχθρότητα μεταξύ τους προκάλεσε τον τραγικό θάνατο του πρίγκιπα, ο οποίος έγινε άγιος μέσω προσευχής και ταλαιπωρίας.
Τον Αύγουστο του 1146, μετά το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Βσεβολόντ, ο Ιγκόρ έγινε Πρίγκιπας του Κιέβου. Ο λαός του Κιέβου ορκίστηκε σε αυτόν, φιλώντας τον Σταυρό, και υποσχέθηκε να κυβερνήσει δίκαια και να προστατεύσει τον λαό. Ωστόσο, σύντομα οι Βογιάροι του Κιέβου κάλεσαν τον Ιζιάσλαβ Μστισλάβιτς να βασιλεύσει. Κατά τη διάρκεια της μάχης, ο στρατός του Κιέβου τάχθηκε με τον αντίπαλό του. Έχοντας νικήσει, ο Ιγκόρ κρύφτηκε στους βάλτους για αρκετές ημέρες, Στη συνέχεια συνελήφθη και φυλακίστηκε σε μια ξύλινη καμπίνα — μια κρύα ξύλινη καμπίνα. Η βασιλεία του διήρκεσε μόνο περίπου δύο εβδομάδες.
Στη φυλακή, ο πρίγκιπας αρρώστησε σοβαρά. Φοβούμενοι τον επικείμενο θάνατό του, οι αντίπαλοι επέτρεψαν στον κρατούμενο να απελευθερωθεί και να πάρει μοναστικούς όρκους. Ο Ιγκόρ τονίστηκε με το όνομα Γαβριήλ στη Μονή Θεοδωρόφσκι του Κιέβου. Με τη χάρη του Θεού, ανέκαμψε και αφιερώθηκε στη μετάνοια και την προσευχή.
Αλλά η πριγκιπική διαμάχη δεν σταμάτησε. Το 1147, το μίσος του Olgovichi στράφηκε εναντίον του μοναχού Πρίγκιπα. Το Κίεβο Veche αποφάσισε να ασχοληθεί μαζί του. Ο Μητροπολίτης και ο κλήρος προσπάθησαν να σταματήσουν τον λαό, αλλά οι προτροπές τους δεν εισακούστηκαν.
Το πλήθος εισέβαλε στην εκκλησία του μοναστηριού κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. Ο Ιγκόρ προσευχόταν μπροστά στην εικόνα της Μητέρας του Θεού όταν συνελήφθη και σύρθηκε στην εκτέλεση. Ο πρίγκιπας Βλαντιμίρ Μστισλάβιτς ήρθε να βοηθήσει τον πάσχοντα. Τον κάλυψε με το μανδύα του και φώναξε στους επιτιθέμενους: "μην σκοτώνετε, αδελφοί!"Ο Βλαντιμίρ κατάφερε να κρύψει τον Ιγκόρ στην αυλή για λίγο, αλλά θυμωμένοι άνθρωποι έσπασαν την πύλη και σκότωσαν τον ανυπεράσπιστο μοναχό. Ακόμη και μετά το θάνατό του, το σώμα του διασύρθηκε.
Το βράδυ, τα λείψανα του πάσχοντος μεταφέρθηκαν στην εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ. Σύμφωνα με την αγιογραφία, ο Κύριος έδειξε ένα σημάδι: όλα τα κεριά ήταν αναμμένα πάνω από το σώμα του δολοφονημένου. Την επόμενη μέρα, ο πρίγκιπας θάφτηκε στο μοναστήρι του Αγίου Συμεών στα περίχωρα του Κιέβου. Το 1150, ο αδελφός του Svyatoslav Olgovich μετέφερε τα λείψανα του αγίου στο Chernigov, όπου τοποθετήθηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρα.
Η μνήμη της τελευταίας προσευχής του Πρίγκιπα διατηρείται στο όνομα της εικόνας του Ιγκόρ της Μητέρας του Θεού. Η ζωή και το μαρτύριο του Αγίου Ιγκόρ μας θυμίζουν τη θανατηφόρα δύναμη του μίσους και των εσωτερικών συγκρούσεων, καλώντας τους Χριστιανούς να διατηρήσουν την ειρήνη, να αναζητήσουν συμφιλίωση και να παραμείνουν πιστοί στον Χριστό εν μέσω δοκιμασιών.