Η Αγία Αναστασία της Ρώμης έμεινε ορφανή σε ηλικία τριών ετών. Μεγάλωσε σε ένα μοναστήρι κοντά στη Ρώμη, όπου έγινε μοναχός. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Δέκιου (249-251), η Αναστασία έγινε 21 ετών. Ήταν πολύ όμορφη και πολλοί ευγενείς Ρωμαίοι ζήτησαν το χέρι της στο γάμο, αλλά η Αναστασία τους αρνήθηκε όλους, προτιμώντας να παραμείνει η νύφη του Χριστού.
Εκείνη την εποχή, ο αυτοκράτορας Δέκιος ξεκίνησε μια σοβαρή δίωξη εναντίον των Χριστιανών. Οι ειδωλολάτρες έσυραν την Αγία Αναστασία έξω από το μοναστήρι και την έφεραν στον κυβερνήτη της πόλης. Την κατηγόρησαν όχι μόνο ότι περιφρονούσε ευγενείς και πλούσιους μνηστήρες, αλλά και ότι λάτρευε τον σταυρωμένο Χριστό ως Θεό.
Ο στρατιωτικός διοικητής Prov την διέταξε να θυσιάσει στα είδωλα, αλλά η Αναστασία αρνήθηκε να παραιτηθεί από τον Χριστό. Στη συνέχεια υποβλήθηκε σε σοβαρά βασανιστήρια: τα νύχια της τραβήχτηκαν από τα δάχτυλά της, μετά κόπηκαν τα χέρια και τα πόδια της και μετά όλα τα δόντια της χτυπήθηκαν. Ο Άγιος, αιμορραγώντας άφθονα, εξαντλήθηκε και ζήτησε νερό. Κάποιος Κύριλλος, που στεκόταν δίπλα στο μαρτύριο της, την λυπήθηκε και της έδωσε νερό να πιει. Τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν και η γλώσσα της Αγίας Αναστασίας κόπηκε, με την οποία επαίνεσε συνεχώς τον Θεό. Οι εξαντλημένοι δήμιοι τελικά την αποκεφάλισαν. Αφού αποφάσισαν ότι ο Κύριλλος, ο οποίος είχε δώσει στον μάρτυρα νερό για να πιει, ήταν μυστικός Χριστιανός, οι βασανιστές τον κατέλαβαν και τον εκτέλεσαν επίσης.