Ο σεβάσμιος μάρτυρας Παρασκευά ήταν η μόνη κόρη των Χριστιανών γονέων και αφιερώθηκε στον Θεό από νεαρή ηλικία. Ενώ ζούσε στο σπίτι των γονιών της, αφιέρωσε πολύ χρόνο στην προσευχή και στη μελέτη των Αγίων Γραφών. Μετά το θάνατο των γονιών της, η Αγία Παρασκευή μοίρασε όλα τα υπάρχοντά της στους φτωχούς, έγινε μοναχός και, μιμούμενη τους ιερούς αποστόλους, άρχισε να κηρύττει για τον Χριστό στους ειδωλολάτρες, μετατρέποντας πολλούς στον Χριστιανισμό.
Οι δραστηριότητές της αναφέρθηκαν στον αυτοκράτορα Αντωνίνο Πίο (138161), και η Αγία Παρασκευή δικάστηκε. Ομολόγησε άφοβα ότι ήταν Χριστιανή. Ούτε οι υποσχέσεις των τιμών και των υλικών οφελών, ούτε οι απειλές του βασανισμού και του θανάτου συγκλόνισαν τη σταθερότητα του Αγίου και δεν την απομάκρυναν από τον Χριστό. Βασανίστηκε βάναυσα. Της έβαλαν ένα καυτό κράνος στο κεφάλι και την πέταξαν σε ένα καζάνι με βραστό γήπεδο. Ωστόσο, με τη δύναμη του Θεού, ο άγιος μάρτυρας παρέμεινε αβλαβής. Όταν ο αυτοκράτορας κοίταξε στο καζάνι, ο Άγιος Παρασκευάς έριξε μερικές σταγόνες καυτής ρητίνης στο πρόσωπό του και τυφλώθηκε. Ο αυτοκράτορας άρχισε να της ζητά θεραπεία και ο άγιος μάρτυρας τον θεράπευσε. Μετά από αυτό, ο αυτοκράτορας απελευθέρωσε την Αγία Παρασκευή.
Περνώντας από το ένα μέρος στο άλλο με το κήρυγμα του Ευαγγελίου, η Αγία Παρασκευή ήρθε στην πόλη όπου ο Ασκληπιός ήταν ο ηγεμόνας. Εδώ ο Άγιος δικάστηκε ξανά και καταδικάστηκε σε θάνατο. Μεταφέρθηκε σε ένα τεράστιο φίδι που ζούσε σε μια σπηλιά για να την καταβροχθίσει. Αλλά η Αγία Παρασκευή έκανε το σημάδι του σταυρού πάνω από το φίδι και πέθανε αμέσως. Ο Ασκληπιός και οι κάτοικοι της πόλης, βλέποντας ένα τέτοιο θαύμα, πίστεψαν στον Χριστό και απελευθέρωσαν τον Άγιο. Συνέχισε το κήρυγμά της. Σε μια πόλη όπου κάποιος Ταράσιος ήταν ο ηγεμόνας, ο Άγιος Παρασκευάς υπέστη μαρτυρικό θάνατο. Μετά από σοβαρά βασανιστήρια, αποκεφαλίστηκε.