Τη 14η επέτειο από την εκδημία του μακαριστού Πατριάρχη Βουλγαρίας Μαξίμου, ο οποίος ηγήθηκε της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για περισσότερα από 41 χρόνια, τίμησαν οι πιστοί στη Βουλγαρία. Επιμνημόσυνες ακολουθίες τελέστηκαν στην Ιερά Μονή Τρογιάν, στη Βάρνα και στο Πλόβντιβ, ενώ της κεντρικής επιμνημόσυνης δέησης στην Ιερά Μονή Τρογιάν προέστη ο νυν Πατριάρχης Βουλγαρίας Δανιήλ.

Στην Ιερά Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Τρογιάν, όπου αναπαύεται ο μακαριστός Πατριάρχης, τελέστηκαν Θεία Λειτουργία και μνημόσυνο, παρουσία μητροπολιτών και επισκόπων της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Στο Πλόβντιβ, της επιμνημόσυνης ακολουθίας στον Ιερό Ναό της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης προέστη ο Μητροπολίτης Νικόλαος, ενώ στη Βάρνα τελέστηκαν μνημόσυνες δεήσεις στον Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Σε δηλώσεις του προς τους δημοσιογράφους στην Ιερά Μονή Τρογιάν, ο Πατριάρχης Δανιήλ χαρακτήρισε τον προκάτοχό του άνθρωπο βαθιάς πίστης, ο οποίος αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Εκκλησία.

«Από τα 98 χρόνια της ζωής του, τα 86 τα αφιέρωσε στην Εκκλησία. Διακόνησε σε τρεις ιστορικές περιόδους: την εποχή της μοναρχίας, του μαχητικού αθεϊσμού και της δημοκρατίας. Παρά τις πολιτικές και κοινωνικές αναταραχές, παρέμεινε ακλόνητο στήριγμα χάρη στην πίστη του και την αφοσίωσή του στον Θεό», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Πατριάρχης Δανιήλ.

Ο Πατριάρχης Μάξιμος, κατά κόσμον Μαρίν Ναϊντένοφ Μίνκοφ, γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1914 στο χωριό Ορέσακ της Βουλγαρίας. Από νεαρή ηλικία συνδέθηκε με την Ιερά Μονή Τρογιάν, όπου εισήλθε ως δόκιμος μοναχός και την οποία αργότερα χαρακτήριζε κοιτίδα της πνευματικής του πορείας.

Το 1941 εκάρη μοναχός, ενώ το 1956 χειροτονήθηκε επίσκοπος. Κατά τη διάρκεια της εκκλησιαστικής του πορείας ανέλαβε σημαντικές θέσεις στη διοίκηση της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μεταξύ άλλων, υπηρέτησε ως εκπρόσωπός της στη Μόσχα και ως γενικός γραμματέας της Ιεράς Συνόδου.

Στις 4 Ιουλίου 1971 εξελέγη Πατριάρχης Βουλγαρίας και παρέμεινε στον πατριαρχικό θρόνο μέχρι την εκδημία του, στις 6 Νοεμβρίου 2012.

Η μακρά πατριαρχική του διακονία εκτυλίχθηκε σε τρεις διαφορετικές ιστορικές περιόδους για τη Βουλγαρία: τη μοναρχία, τη σοσιαλιστική περίοδο και τη μετάβαση στη δημοκρατία.

Μία από τις μεγαλύτερες δοκιμασίες που αντιμετώπισε ήταν το εκκλησιαστικό σχίσμα των αρχών της δεκαετίας του 1990, όταν μερίδα του κλήρου αμφισβήτησε τη νομιμότητα της εκλογής του. Ο Πατριάρχης Μάξιμος διατήρησε τη θέση του και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στις προσπάθειες αποκατάστασης της εκκλησιαστικής ενότητας.

Στην επετειακή εκδήλωση, ο Επίσκοπος Βασίλειος, ηγούμενος της Ιεράς Μονής Τρογιάν, αναφέρθηκε ιδιαίτερα στην υπομονή και την αντοχή που επέδειξε ο Πατριάρχης Μάξιμος κατά τη διάρκεια της εκκλησιαστικής κρίσης.

Όπως σημείωσε, ο μακαριστός Προκαθήμενος δέχθηκε επιθέσεις και προσβολές, ωστόσο απέφευγε να απαντά στους επικριτές του με σκληρά λόγια, επιδιώκοντας να διαφυλάξει την ενότητα της Εκκλησίας.

Ο Πατριάρχης Μάξιμος εκοιμήθη στις 6 Νοεμβρίου 2012 και, σύμφωνα με την επιθυμία του, ενταφιάστηκε στην Ιερά Μονή Τρογιάν, την ιστορική μονή με την οποία συνδεόταν ένα μεγάλο μέρος της πνευματικής του ζωής.

Δεκατέσσερα χρόνια μετά την εκδημία του, η μνήμη του παραμένει ζωντανή στη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία, ως ενός Προκαθημένου που διακόνησε επί δεκαετίες σε περιόδους μεγάλων πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών, έχοντας ως βασικό μέλημα τη διατήρηση της εκκλησιαστικής ενότητας.