Ο μοναχός Αλύπιος Στυλίτης γεννήθηκε το 522 στην πόλη της Αδριανούπολης στην Παφλαγονία. Η μητέρα του, μια αφοσιωμένη χριστιανή, χήρεψε σε νεαρή ηλικία και, γνωρίζοντας τη θεϊκή κλήση του γιου της, ανέθεσε την ανατροφή του στον Θεόδωρο, Επίσκοπο της Αδριανούπολης. Κατά τη γέννηση του γιου της, η μητέρα είδε ένα υπέροχο όραμα, ολόκληρο το δωμάτιο ήταν γεμάτο με θεϊκή ακτινοβολία – ήταν ένας οιωνός της μελλοντικής δίκαιης ζωής του Alipiy.
Για τη ζωή της ευσέβειας του, ο επίσκοπος χειροτονεί τον Άγιο Αλύπιο στο βαθμό του διακόνου. Μια μέρα, ο μοναχός, ο οποίος συνόδευσε τον Σεβασμιώτατο στην Κωνσταντινούπολη, είδε τον Άγιο Μάρτυρα Ευφημία σε ένα ονειρικό όραμα και του είπε να επιστρέψει στην πατρίδα του και βρήκε μια εκκλησία προς τιμήν του Αγίου ονόματός της στη θέση ενός εγκαταλελειμμένου ειδωλολατρικού νεκροταφείου. Ο μοναχός εκπλήρωσε τη θεϊκή οδηγία και έθεσε τα θεμέλια για μια ασκητική ζωή. 
Δίπλα στο ναό, στην ύπαιθρο, πάνω από έναν ειδωλολατρικό τάφο, ο Άγιος έχτισε τον εαυτό του έναν πυλώνα, στον οποίο εργάστηκε για 53 χρόνια σε αδιάκοπες προσευχές στον Θεό, διδάσκοντας και διδάσκοντας πολλούς που ήρθαν σε αυτόν. Οι δαίμονες που ζούσαν στο παγανιστικό νεκροταφείο έβαλαν στον πειρασμό τον ασκητή, αλλά νικημένοι από την προσευχή και την επιμονή του Αγίου, άφησαν αυτό το μέρος για πάντα. Για τα κατορθώματά του, ο εκλεκτός του Θεού απονεμήθηκε το χάρισμα της προφητείας, του εξορκισμού και της θεραπείας των παθήσεων. 
Μόλις 14 χρόνια πριν από το θάνατό του, ο άγιος δεν μπορούσε πλέον να σταθεί και, λόγω της κατάστασης του ποδιού, βρισκόταν στο πλευρό του, υπομένοντας ταπεινά σοβαρά βάσανα και ευχαριστώντας ταπεινά τον Κύριο. Σταδιακά, δύο μοναστήρια εμφανίστηκαν κοντά στον πυλώνα: ένα ανδρικό και ένα γυναικείο μοναστήρι, στο οποίο ο μοναχός εισήγαγε αυστηρούς μοναστικούς κανόνες και τους κυβέρνησε μέχρι το θάνατό του. Ο μοναχός Αλύπιος πέθανε το 640, σε ηλικία 118 ετών.