Η εικόνα του Σωτήρος ο Ελεήμων ανήκει στον τύπο της εικόνας του Παντοδύναμου. Σε τέτοιες εικόνες, εμφανίζεται ως δικαστής, η κεντρική εικόνα του Κυρίου. Η πρώτη εικόνα του Παντοδύναμου χρονολογείται περίπου στα μέσα του 12ου αιώνα. Ο Ιησούς Χριστός εμφανίζεται σε πλήρη ανάπτυξη. Το βλέμμα του είναι λυπημένο και γεμάτο θλίψη, αλλά δεν καταδικάζει. Η πρώτη εμφάνιση αυτής της εικόνας συνέβη κατά τη διάρκεια της πνευματικής ανάτασης του λαού στη Ρωσία. Η εικόνα έχει θαυματουργές ιδιότητες, επομένως, πολλά αντίγραφα έχουν γίνει από το πρόσωπο του Κυρίου. Σε τέτοιες εικόνες, ο Ιησούς Χριστός απεικονίζεται τόσο σε πλήρες ύψος είτε καθισμένος, όσο και σε βάθος μέσης ή σε μήκος στήθους.
Η πιο διάσημη λίστα σε αυτό το στυλ είναι η εικόνα του Ελεήμονα Σωτήρα στον Τουτάεφ, μια θωρακική εικόνα του Χριστού στην οποία κρατά ένα ανοιχτό Ευαγγέλιο στο αριστερό του χέρι και σήκωσε το δεξί του σε μια χειρονομία ευλογίας. Σε άλλα αντίγραφα από την αρχική εικόνα του Παντοδύναμου, μερικές φορές ο κύλινδρος αντικαθιστά το βιβλίο.
Η εικόνα του Σωτήρα στο Tutaev ήταν μια διάσημη εικόνα που εμφανίστηκε πιθανώς στις αρχές του XV αιώνα για την εκκλησία των Ρωσική πρίγκιπες Μπόρις και Γκλεμπ, οι γιοι του Μεγάλου Κίεβο πρίγκιπα Βλαντιμίρ Svyatoslavich. Ο εικονογράφος Διονύσιος Γκλουσίτσκι εργάστηκε στο ιερό. Αρχικά, η εικόνα βρισκόταν στον τρούλο του ναού και ήταν δυνατό να το δούμε μόνο κοιτάζοντας τον "ουρανό". Οι διαστάσεις της εικόνας είναι εντυπωσιακές: πλάτος 2,78 Μ.και ύψος 3,20 μ. Ως εκ τούτου, ήταν μια άξια διακόσμηση του θόλου. Το ακριβές βάρος της εικόνας είναι άγνωστο, αλλά χρειάζονται τουλάχιστον 30 άνδρες για να το μεταφέρουν και ταυτόχρονα όλοι θα νιώσουν το βάρος της εικόνας.

Κάθε χρόνο, πραγματοποιείται μια πομπή με την εικόνα, για την οποία χρησιμοποιείται ένα ειδικό μεταλλικό πλαίσιο για να είναι βολική η μεταφορά του ιερού. Για μικρό χρονικό διάστημα η εικόνα βρισκόταν στο παρεκκλήσι των Αγίων Μπόρις και Γκλεμπ. Μόνο τον 18ο αιώνα η εικόνα εμφανίστηκε στην κύρια αίθουσα της εκκλησίας. Αλλά δεν έμεινε στην ειρήνη για πολύ. Το 1749, το ιερό μεταφέρθηκε στο σπίτι του επισκόπου με τη διαθήκη του Μητροπολίτη Αρσένι.

Το 1798, η εικόνα τραβήχτηκε με τα πόδια, μεταφέροντας στην αγκαλιά του, στον Καθεδρικό Ναό της Ανάστασης, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα. Έτσι, η εικόνα κατέληξε στο Tutaev, το οποίο ονομαζόταν Romanov-Borisoglebsk μέχρι το 1918. Σήμερα, κατά μήκος της διαδρομής της εικόνας, σε μια από τις όχθες του ποταμού Kovat, όπου πλύθηκε από τη σκόνη και τη βρωμιά που εγκαταστάθηκαν στην πορεία, υπάρχει μια ιερή πηγή με θεραπευτικές ιδιότητες. Κάθε χρόνο, τη δέκατη Κυριακή μετά το Πάσχα, οι άνθρωποι πηγαίνουν στην πομπή.

Αυτό το γεγονός είναι μια πραγματική γιορτή: η εικόνα του Παντοδύναμου Σωτήρα αφαιρείται επίσημα από τον Καθεδρικό Ναό της Ανάστασης και μια πομπή τη συνοδεύει στο δρόμο της σε ολόκληρη την πόλη. Μια τέτοια παράδοση υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, ακόμη και αιώνες, φαίνεται ότι ο χρόνος δεν έχει εξουσία πάνω στα ιερά και την πίστη των ανθρώπων. Η εικόνα του Σωτήρα στο Tutaev άρχισε να σκουραίνει με την πάροδο του χρόνου, λόγω του γεγονότος ότι νωρίτερα τα εικονίδια τελείωσαν με ένα στρώμα ηλιελαίου για να διορθώσουν τα χρώματα. Αυτή η εικόνα είναι η μόνη στον Καθεδρικό Ναό της Ανάστασης από την οποία δεν έχει αφαιρεθεί το στρώμα λαδιού.

Αλλά το πρόσωπο του Κυρίου διαβάζεται καλά από την εικόνα και φαίνεται να κοιτάζει την ψυχή, εκθέτοντάς την και απελευθερώνοντάς την. Το μεταλλικό πλαίσιο που χρησιμοποιείται στην πομπή έχει μια ειδική συσκευή έτσι ώστε οι άνδρες να μπορούν να το βάλουν στους ώμους τους και να φέρουν την εικόνα με αυτόν τον τρόπο. Υπάρχουν καμάρες στο πλαίσιο έτσι ώστε οι πιστοί να μπορούν να περπατούν κάτω από το πρόσωπο του Θεού ενώ περπατούν ή σταματούν. Όπως και στις παλιές μέρες, η εικόνα μεταφέρεται ακάλυπτη, ακόμη και στη βροχή και τις κακές καιρικές συνθήκες.

Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, είναι συνηθισμένο να σέρνεται κανείς στα γόνατά του μέσα από ένα ειδικά κατασκευασμένο φρεάτιο κάτω από την εικόνα του Σωτήρα.
Κάθε χρόνο, λόγω της μετάβασης των υπηρεσιών λατρείας, η εικόνα μεταφέρεται στην καλοκαιρινή εκκλησία την άνοιξη και στην χειμερινή εκκλησία το φθινόπωρο.
Παραδοσιακά, οι πομπές της πόλης πραγματοποιούνται με την εικόνα του Σωτήρα. Στην πλευρά Borisoglebskaya (δεξιά) - τη δέκατη Κυριακή μετά το Πάσχα (η πανηγυρική γιορτή του Καθεδρικού Ναού της Ανάστασης). Σύμφωνα με τον Romanovskaya - την Κυριακή πριν από τη γιορτή του Προφήτη Ηλία (2 Αυγούστου).